Na een rustige start en een lekker ontbijtje buiten op het terras zijn we naar het Osoyoos Desert Centre gereden. Osoyoos is van oorsprong 'woestijngebied' maar vanwege de vele fruit-en boomgaarden is veel woestijngrond verdwenen. In het Desert Centre is een korte boardwalk-wandeling uitgezet, deze route loopt door oorspronkelijk woestijngrond en dit gebied wordt beheerd en beschermd, tevens ter bescherming van de vele planten- en diersoorten die hier voorkomen. Zo leven hier onder meer verschillende soorten slangen, waaronder de (lange) gopher snake en ratelslangen. Ook de zwarte weduwe leeft in dit gebied, evenals schorpioenen. Ondanks Annemarie's fobie hebben we rustig kunnen lopen en niets spannends gezien. Wel hebben we de eerste kolibries gespot maar het blijft lastig om ze te fotograferen want ze zijn zo razendsnel. Een kolibrie heeft een vleugelslag van 15 tot 80 slagen per seconde en ze kunnen in dezelfde tijd 385 keer hun eigen lichaamslengte afleggen. Je kunt je dus voorstellen dat je het nodige geduld en een dosis geluk moet hebben om er een plaatje van te schieten.
Vanmiddag zijn we naar het Osoyoos Desert Model Railroad Museum geweest. Erik is in Nederland begonnen met zijn eigen modelspoorbaan. Deze hobby heeft hij inmiddels beëindigd maar de interesse is gebleven. Het was erg leuk om door deze miniatuurwereld te lopen en allerlei Duitse huisjes, stations en andere bekende dingen te zien.
Later op de middag zijn we naar Haynes Point Provincial Park gereden, een kleine landtong in Osoyoos Lake. Je kunt er wandelen door een natuurlijk moerasland waar allerlei vogels, schildpadden en ook bevers voorkomen. Met camera's en verrekijker op pad gegaan en overal om ons heen hoorden we geluiden. Na een paar minuten schoot er opeens een slangetje voor ons het grasland in, niet zo'n grote gopher snake maar toch erg leuk. Daarna vooral veel vogels gezien waaronder de Californian Quail en een aantal red-winged blackbirds. Tevens zagen we een eekhoorn met in zijn bek iets wat lijkt op een 'sigaret'. Ook al had hij ons in de gaten, hij liet ons uitgebreid foto's maken en deed fantastisch mee aan onze fotoshoot.
Verder is het vooral genieten en het besef dat we hier wonen, dat blijft soms wat onwerkelijk. Vooral grappig zijn de momenten waarop de mensen hier ons vragen 'where do you come from' en wij met een grote glimlach op ons gezicht zeggen, 'originally from The Netherlands but now we live here, in Kelowna' waarop we meestal enthousiast welkom worden geheten.
Morgen gaan we op weg naar Creston, dat ligt zo'n 350 km ten oosten van Osoyoos en ligt in het Kootenay-gebergte.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten