Dag 11 - Hiking, vissen en wildlife

Na een rustige start van de dag gingen we op weg naar het midden van het park waar we een wandeling wilden lopen rond String Lake. Voordat we daar aankwamen heeft Erik eerst nog een visvergunning gekocht zodat hij later op de dag nog een paar uurtjes zou kunnen vissen. Ook zijn we nog naar de Chapel of the Transfiguration gereden voor een fotostop. 

Ondanks de bewolking werd de lucht steeds blauwer en bij String Lake aangekomen was het weer prachtig weer. De wandeling voerde wat hoger langs het meer, met de toppen van de Tetons op de achtergrond.

Onderweg zagen we verschillende marmotten waarvan er één het water indook en er als een verzopen kat weer uitkwam.

 

Al een heel eind op pad kwamen we erachter dat we een verkeerde route liepen, namelijk niet om String Lake maar om Jenny Lake, welke vele malen groter is. Daarom besloten we om dezelfde weg terug te lopen, het uitzicht was immers fantastisch. Onderweg zagen we verse berenpoep op het pad liggen en het is af en toe wel 'spannend' om zo door de natuur te lopen. Gelukkig hebben we wel bearspray bij ons, dat wordt ook overal geadviseerd. 

Via de 5 kilometer scenic drive zijn we naar het Visitor Center bij Jenny Lake gereden en het geluk was alweer met ons, er stond een hele mooie, grote grizzly iets verder in het gras. 

Terwijl Erik aan het rondkijken was naar een leuk visstekje kwamen we een Nederlands echtpaar tegen,  ook enthousiaste Amerikagangers. Ze vertelden ons echter in al die 20 jaar slechts 1 keer een beer te hebben gezien. We realiseren ons echt wel dat de frequentie waarmee wij beren zien zeker niet vanzelfsprekend is en iedere ontmoeting blijft dan ook bijzonder. Op weg naar de auto stond er ook een moose in het water, net in dit rustige stukje van het park was er dan ook bijna geen mens te bekennen. 

Na al dat wild en onze wandeling was het hoog tijd voor lunch en terwijl Annemarie zelfgemaakte tonijnsalade aan het bereiden was heeft Erik zijn hengel uitgegooid in Jackson Lake waar hij zelfs nog een visje heeft gevangen. 

Het was zo ontspannen om daar te zitten met het kabbelende water en Annemarie met haar boekje erbij. Om 18:00 was het echt tijd om op te breken aangezien we nog een uur terug moesten rijden. 

Moe en voldaan van de dag besloten we de snelle weg te nemen, niet dwars door het park. Halverwege zag Annemarie vlak naast zich in de berm een grijs beest, vermoedelijk een coyote. Zo snel als mogelijk was de auto gedraaid en terug gereden maar helaas, er was niets meer te zien. 

Morgen alweer onze laatste dag in Grand Teton en dan doen we een nieuwe poging om de wandeling om String Lake te lopen.