Dag 29 - Op weg naar de Rocky Mountains

Vannacht hadden we een slapeloze nacht, de meeste gebouwen zijn hier van hout en dat betekent erg gehorig. Combineer dat met twee zwaarlijvige mensen die in plaats van slapen de hele nacht gaan wandelen en dan weet je het wel. Om half zeven waren we het zat en zijn Erik en Annemarie naar boven gestapt met het dringende verzoek om te stoppen met wandelen. Helaas, het gewandel ging door tot kwart over zeven en toen vertrokken ze en was het voor ons tijd om op te staan.

Erik had het plan om te gaan hardlopen, hetzelfde rondje van gisteren. Annemarie en Albert zijn op pad gegaan om war wildflowers te fotograferen, genietend van het zonnetje dat zich ook wat liet zien.

Bij terugkomst vertelde Erik een beer-ontmoeting te hebben gehad, eerst hoorde hij wat geritsel in het struikgewas en toen stond er op een meter of 4 voor hem op het pad een zwarte beer die gelukkig zijn eigen pad vervolgde. 

Na een zelfgemaakt wafelontbijt hebben we de spullen ingepakt en Waterton Lakes National Park achter ons gelaten, op weg naar Radium Hot Springs.

Ondanks de dreigende lucht hebben we weinig regen gehad en liet de zon zich ook nog wel wat zien. Opnieuw een mooie route, door het Kootenay Forest. Behalve wat herten hebben we verder weinig wildlife gezien. 

Opnieuw hebben we een gezamenlijk appartementje en hebben we lekker zelf gekookt, nasi met garnalen. Na het eten hebben Albert en Annemarie nog een eindje gereden in Kootenay National Park waar we een botsing met een onverwachts aanstormend hert nog maar net konden voorkomen. Overal wordt gewaarschuwd voor overstekend wild en veel wandelroutes zijn afgesloten omdat er momenteel veel beren lopen. Morgen gaan we samen het park in en hopen we nog een wandeling te kunnen maken. 

Van Waterton Lakes (National Park) naar Radium Hot Springs - 405 km

Dag 28 - Waterton Lakes

In Waterton Lakes National Park stond een wandeling naar de Lower Bertha Falls op het programma. Ondanks dat de temperatuur nauwelijks boven de tien graden uitkomt was het gelukkig droog en zijn we na het ontbijt op pad gegaan. Via een kleine omweg kwamen we bij de startpunt van de wandeling. Het pad, dichtbegroeid en zeer groen, klom al snel omhoog met een prachtig uitzicht over het park en Waterton Lake. Onderweg zagen we heel veel wildflowers en beargrass. Bij navraag blijkt dat beargrass slechts eens in de zeven jaar en slechts in bepaalde regio's bloeit. 

Beargrass

Onderweg kwamen we regelmatig wandelaars tegen maar ook heel veel berenpoep op het pad dus dat maakte het wel een beetje spannend. Uiteindelijk kwamen we bij Lower Bertha Falls en met al dat smeltwater was dat best een imposante waterval. 

Daarna de route terugwaarts genomen, het begon inmiddels ook wat te spetteren maar veel stelde het gelukkig niet voor. Onderweg zagen we nog de prachtige Swallowtail vlinder.

Swallowtail

Terug bij onze lodge waren we behoorlijk moe, niet gek want we hadden ruim 10 km gelopen! 

Onszelf getrakteerd op wraps met zelfgemaakte eiersalade en dat smaakte overheerlijk.

Eind van de middag besloten we nog een eindje te rijden in de hoop nog wat wildlife te spotten. Via een mooie route kwamen we uit bij Red Rock Canyon en dat was nog verrassend mooi. 

Red Rock Canyon

Inmiddels begon het harder te regenen en zijn we teruggereden. Halverwege riep ma, ik zie een beer!

En jawel, halverwege de helling boven ons liep een zwarte beer (jawel Nancy, beer nr 17). 

Het is ongelooflijk dat we al zoveel beren hebben gezien.

's Avonds hebben we opnieuw gegeten bij hetzelfde, leuke restaurantje. Ons verblijf in Waterton Lakes zit er helaas al weer op, morgen vertrekken we naar Radium Hot Springs, aan de rand van Kootenay National Park (Rocky Mountains). Helaas is het weer nog steed wisselvallig, er hangt een groot lagedrukgebied boven de gehele regio wat plaatselijk zorgt voor veel neerslag. Het lijkt erop dat het halverwege de week beter wordt en daar hopen we dan ook op. 

Prince of Wales Hotel - Waterton Lakes

Dag 27 - Berenspektakel

Vanmorgen zijn we op weg gegaan naar Waterton Lakes National Park, terug de grens over naar Canada. De route hebben we noodgedwongen moeten veranderen. 'The going to the sun road' (erg ironisch want vanmorgen was er vanwege de regen en laaghangende wolken geen zon te zien) konden we niet nemen aangezien de Logan Pass nog niet sneeuwvrij is gemaakt. We hebben eromheen moeten reden alhoewel de route zeker de moeite waard was maar met een beetje zonneschijn ongetwijfeld nog veel mooier was geweest.

Halverwege klaarde het een klein beetje op, het werd in ieder geval wat droger. Op advies van mensen hebben we de doodlopende weg aan de Oostzijde van Glacier National Park genomen naar Many Glacier in de hoop nog wat wildlife te spotten. En zowaar, tijdens de weg terug zagen we tussen de struiken een bruine beer lopen en dat was toch nog onverwachts.

Een picknick zat er niet in vanwege de nattigheid en we zijn verder doorgereden naar de Canadese grens waar we zonder noemenswaardigheden de grens konden passeren. Vanaf daar was het ook niet ver meer naar Waterton Lakes National Park waar we de komende twee nachten verblijven. 

Nog maar net het park binnen, de zon liet zich inmiddels ook een klein beetje zien door het wolkendek, stopte er een auto voor ons en zagen we allerlei bladeren en takken uit een boom vallen. Een snelle blik omhoog liet ons algauw weten dat er beren in de boom zaten. Onmiddellijk uit de auto gesprongen en inderdaad, moederbeer zat halverwege de boom rustig te eten en haar kleintjes zaten bijna in de top van de boom. 

 

 

We hadden alle tijd en ruimte om een foto te maken want we waren de eerste die er stonden. Gaandeweg werd het wel drukker maar het duurde een hele tijd voordat de rangers kwamen. Moederbeer was inmiddels al lang de boom uitgekomen en was ergens beneden in de berm richting het meer. We hoopten de kleintjes naar beneden te zien klauteren maar die bleven ongestoord zitten eten in de boom. Na een klein uurtje kwamen de rangers (gelukkig, want sommige mensen waren onder de boom gaan staan om te kijken terwijl wij nog een redelijk afstand behielden). De mensen moesten allemaal aan de kant en de meesten stapten vervolgens maar op.

Moederbeer was inmiddels weer teruggekomen en het wachten was nu op de kleintjes maar door alle auto's van de rangers en het voortrijdende verkeer (het was namelijk een doorgaande weg naar het dorp) zag moeder het niet zitten om haar jongen uit de boom te laten komen en over te steken.

Gewapend met flessen bearspray liepen de rangers tot een meter of vijf voor moederbeer en probeerde haar in beweging te krijgen door te stampen op de grond en in de handen te klappen. Maar niets van dat alles, moederbeer werd boos en maakte dreigende, uithalende beweging met haar poot naar de ranger. Vervolgens ging ze weer rustig gras eten in de berm.

 

Inmiddels stonden wij er al ruim anderhalf uur en het zag er niet naar uit dat moeder vrijwillig op korte termijn zou vertrekken dus moest er grover geschut aan te pas komen. 

Er werden twee stuks vuurwerk naar haar toe gegooid en moederbeer schrok zich te pletter en sprong tegen de stam van de boom en bij de tweede klap (en een hoop rook) besloot ze het hazenpad te kiezen en kwamen ook de kleintjes korte tijd later naar beneden.

 

Wat een schouwspel was dat, we waren precies op het goede moment. Inmiddels had de zon zich ook steeds meer laten zien. Morgen geen reisdag maar lekker een dag de natuur in! 

Van West Glacier naar Waterton Lakes (National Park) - 195 km

Dag 26 - Vrijdag de 13e

Met het opstaan was het erg bewolkt en er was ook regen voorspeld dus op tijd vertrokken aangezien het nog wel droog was en we graag een wandeling wilden maken bij de Logan Pass. Eenmaal bij de entrance van het park was de teleurstelling groot toen bleek dat ook de pas nog gesloten is vanwege de sneeuw, net als de vorige keer toen we hier waren. Slechts de eerste 25 kilometer van de weg was begaanbaar en nadat we deze hadden gereden besloten we een wandelingetje te maken rondom Johnson Lake. Het was een mooie wandeling door een dicht begroeid en groen bos maar toch drukte de teleurstelling en het grijze, bewolkte weer er wel een beetje een stempel op. We waren net terug bij de auto toen de druppels begonnen te vallen en het al snel begon te stromen van de regen. 

's Middags hebben we doorgebracht in onze cottage met een lekkere lunch, wat te lezen en internet. Toen het wat droger begon te worden zijn we nogmaals het park ingegaan en precies tussen de buien door hebben we nog een korte wandeling kunnen maken en nog een straaltje zon opgevangen.

Foto's van deze regenachtige dag hebben we niet, we hopen snel op beter weer maar de vooruitzichten zijn helaas nog niet geweldig. 

Dag 25 - Cultuur snuiven in Helena

Via internet hadden we gezien dat het State Capitol Building van Helena vrij te bezichtigen is. Alvorens onze reis te vervolgen naar West Glacier hebben we eerst het gebouw van binnen bekeken, evenals de Cathedral van St. Helena, beide zeer de moeite waard. 

Montana - State Capitol Building

St. Helena Cathedral

 

Na deze culturele stop zijn we weer op pad gegaan, op weg naar West Glacier. De route voerde voor een groot deel door het Flathead Forest en langs prachtige meren. 

Eind van de middag zijn we aangekomen op onze plaats van bestemming, we hebben een erg leuke cottage maar helaas ligt het spoor vlak voor de deur en liggen we 's nachts een beetje te denderen in ons bed. We hebben bij aankomst meteen onze veranda in gebruik genomen, genietend van een heerlijk glaasje wijn. 

Daarna verder weinig bijzonders meer gedaan, behalve een hapje gegeten. Morgen gaan we vroeg op en hebben we een wandeling bij de Logan Pass op de planning.

Van Helena naar West Glacier (National Park) - 344 km

Dag 24 - Van de natuur naar de stad

Vandaag voor (voorlopig) de laatst keer genoten van Yellowstone, bij vertrek zagen we zelfs nog een beer op grote afstand. Via Mammoth Hot Springs zijn we aan de noordzijde het park uitgereden. 

Behalve dat we vandaag een erg mooie route hebben gereden was het verder een dag met weinig bijzonderheden. We hebben nog wat boodschappen gedaan onderweg en een picknick zat er helaas niet in omdat het begon te druppelen dus werd het een broodje in de auto.

Vervolgens zijn we doorgereden naar Helena, de hoofdstad van de staat Montana. 's Avonds hebben we genoten van een lekker Chinees buffet en hebben we nog een kort bezoek gebracht aan het Montana State Capitol Building. 

Van Yellowstone naar Helena - 320 km

Dag 21 t/m 24 - back to basic in Yellowstone

Afgelopen dagen hebben we doorgebracht in Yellowstone, ditmaal niet vanuit West-Yellowstone want we hadden een cabin midden in het park. De cabin was een soort van houten blokhut zonder faciliteiten als douche en toilet. Ook moesten we het dagen lang stellen zonder internet en telefoon en dan realiseer je je hoe snel je daar 'afhankelijk' van bent. Echt back to basic dus. 's Avonds voorzien van zaklamp naar het douchegebouw, terwijl de eekhoorns voorbij rennen en je toch een beetje op je hoede bent, zeker nadat je eerder die dag een kilometer verderop nog beren hebt gezien en ook de bizons onverstoord in de buurt rondlopen.

Want ja, beren hebben we zeker gezien en het gebied rondom Tower Junction waar wij verbleven is bekend berengebied. Ook moederbeer met haar drie jongen kwamen we weer tegen, ditmaal stak ze vlak voor ons de weg over en moesten we de orders van de rangers even negeren om een foto te maken. 

We hebben verschillende mooie wandelingen gemaakt, van de eenvoudige wandeling naar Wraith Falls, een prachtige wandeling over de vlakte bij Rescue Creek tot aan de indrukwekkende en pittige tocht vanuit de Grand Canyon of Yellowstone, langs de North Rim tot aan Ribbon Lake. 

Bij Rescue creek stond een waarschuwing voor ratelslangen en ondanks gemengde gevoelens hoopten we er één te vinden, op veilige afstand. Tegen het eind van de wandeling liepen we druk pratend richting de auto en plots zagen we op een paar meter afstand van onze voeten twee slangen innig in elkaar verstrengeld. Het bleken geen ratelslangen maar vermoedelijk bull snakes en ongevaarlijk. We zijn er uiteindelijk zelfs langs gelopen!

Wandeling Rescue Creek

 

 

Wandeling Ribbon Lake vanuit de Grand Canyon of Yellowstone

 

Opnieuw veel wildlife in Yellowstone, de lente is bij uitstek geschikt voor het spotten van wildlife. Naast veel bizons, herten en pronghorns hebben we ook veel ander veel wild gezien. Een poging om de wolven te spotten in Lamar Valley heeft helaas niets opgeleverd, ook al gingen we rond zonsondergang. Dit jaar wel een aantal keer een vos die ons pad kruiste, ook niet alledaags.

Vooral de laatste vos was wel zeer bijzonder, vlak voor onze auto in de berm bleef hij stokstil staan en hij reageerde nergens meer op, het leek bijna of hij opgezet was. Toen we op een gegeven moment langzaam langs hem heen wilde rijden schoot hij naar voren, in een (mislukte) poging om een vogel te vangen. 

Vossen - Dunraven Pass

Bizons

Lamar Valley 

Onze laatste dag in Yellowstone hebben we deels doorgebracht bij Old Faithful en het Upper Geyser Basin, toch nog 100 km rijden vanaf Tower Roosevelt maar desondanks een prachtige route. Bij aankomst bleek Beehive Geyser net op uitbarsten te staan, deze gaat zo'n twee keer per dag. We hadden geen tijd meer om heel dichtbij te komen maar vanaf een afstand was het ook indrukwekkend. Daarna een bezoek gebracht aan het vernieuwde en interactieve Visitor centre.

 

Gedurende onze rondwandeling in het Upper Geyser Basin, dat bekend is vanwege de voorspelbare uitbarstingen van Old Faithful en vanwege de grootste concentratie geisers (25% van alle geisers ter wereld) hebben we allerlei spuitende geisers, gekleurde hotsprings en stomende fumaroles gezien en opnieuw genoten van deze wondere wereld.

Castle Geyser

Grotto Geyser

Doublet Pool

Drukte na de uitbarsting van Old Faithful